Oproep

Wie heeft er zaterdag 8 maart pekesstoemp gegeten?

NO, THANK YOU!!!!

Na 16 uren busrijden ben ik uit India kunnen ontsnappen, figuurlijk dan. Ik was het reizen eerlijk gezegd kotsbeu!! Altijd dat gezaag rond uw oren: "Mam, you want riksha? Mam, come and see my shop. Mam, looking is free. Mam, what is your name? Mam, what is your country?". En als je dan iets koopt dan is het van: "You want this also? Or this or this or this or this or this ... ". NEEEEEEEEEE!!!! Man, ik werd er echt gek van. De eerste week kan je dat nog aan, dan is het zelfs charmant: "Haha die Indiers toch!". Maar de tweede week begon het mij al te ergeren en de laatste week ging het er echt over! Nee dank u, geef mij maar Goa dan. Dus ben ik gevlucht terug naar het strand, een paar dagen eerder dan gepland. Ik moet zeggen, het doet goed! Ik heb mijne reiscompagnon achtergelaten en nu zit ik nog een klein week hier voor ik terugkeer naar de Farm.
Ondertussen weegt mijn rugzak als lood van al het souveniershoppen! Ik heb zelf al een extra zak gekocht om alles mee naar huis te krijgen. Ge ga mij zien komen, amai! Maar ge kunt er alleen maar goed mee zijn he!

Alles op zijnen tijd

Nog steeds onderweg. Mijn poep doet pijn van al die hobbelbussen, maar het is al de moeite geweest.
Munar was prachtig. Het ligt hoog in de bergen en is bekend voor zijn theeplantages. Een landschap dat ik nog nooit eerder had gezien. Fantastisch om eens goed te gaan wandelen. Maar oh god, die Indiers toch!! Blijkbaar hebben zij een probleem met volgende woorden: "I don't know". We waren op zoek naar een waterval maar ergens onderwegen moesten we vaststellen dat we verkeerd zaten. Als je dan de weg gaat vragen, krijg je 10 verschillende mogelijkheden: "That way, 5km.", volgende: "Nono, that way, 1km", ale en zo nog 8 andere opties. Dan maar op goed geluk en na 3 uur stappen hebben we hem dan toch gevonden! Het stelde niet veel voor.
Nu in Kochi waar we de beste kant van India kunnen gaan uittesten. Over een uurke heb ik een afspraak voor een full body massage en vanavond gaan we king prawns eten in een goei restaurant.
En zo kabbelt het leven hier verder. Alles op zijnen tijd.

It's oh so quiet, sssst sssst. NOT!!!!!!!

Amai, ben ik content van mijnen dag! Na al dat buszitten, bootzitten en strandzitten was het dringend tijd voor wat actie! Een jungletrekking heeft de oplossing geboden! Wilde olifanten, apen, everzwijnen en iets dat een beer moest voorstellen, al ben ik daar toch niet helemaal zeker van. Alles is nogal ver weg en die Indiers kunnen u alles wijsmaken.
De jungle was ook een goede vlucht van al dat lawaai!! India is zo luid! In de bus spelen ze altijd wel een of andere Bollywoodfilm. De muziek kraakt daar de luidsprekers en die staan goed hard dat zeker niemand een noot moet missen. Zelf met mijn MP3 in mijn oren klinkt het nog loeihard.
Onze guesthouses zijn nooit ver weg van een tempel aangezien ze die echt overal uit de grond stampen. 's Morgens om 5u zit daar nen idioot te kwelen door de luidsprekers. Bidden noemen ze dat of zoiets. Die luidsprekers zijn stokoud dus dat geluid is schel en klinkt echt verschrikkelijk. Dat geschreeuw duurt ongevoor zo'n 2 uren en tegen dat ne mens dan kan opstaan is het kabaal gedaan. Om 7u keert de rust terug, maar dan ben ik al 2 uren wakker dus dan hoeft het voor mij ook niet meer!
En is het dat niet dan is het wel een bende idiote, zatte Engelsmannen die denken dat ze het zich kunnen permiteren om een feestje te houden in het guesthouse waar wij liggen te slapen. Of moeten ze toch wel net een nieuwe weg aanleggen voor de deur van onze kamer.
Ik begin de rust van de Farm wel degelijk te missen en een goede nachtrust zou dringend van pas komen.

Foutje

Oei, ik lijk in herhaling te vallen. Ja, dan kunt ge zeker niet zeggen dat ge er ni van wist!

Paradise Cliff

Amai, het is hier warm!! Veel te warm om in de Indische steden rond te toeren dus heb ik maar snel mijn toevlucht gezocht naar het strand. (Overmacht, het was sterker dan mezelf!) En eerlijk gezegd die Indische steden zien er toch allemaal een beteke hetzelfde uit: Vuil, ergens een tempel en veel volk.
Maar Varkala heeft voor verlossing gezorgd. Een cliff vol met winkeltjes, restaurantjes en veel toeristen. Voor velen zou dit een verschrikking zijn, maar het biedt lekker eten (lees GEEN rijst en curry), geen gezever want toeristen genoeg om lastig te vallen en natuurlijk het paradijselijk strand! Linneke dacht de Indische zomerzon wel aan te kunnen. Veel wolken dus we kunnen hier wel efkes blijven liggen. Linneke had ongelijk en ziet nu redelijk rood. Lesje geleerd!
De verleiding is groot om hier te blijven plakken, maar er moet nog veel afstand overbrugd worden dus maandag zijn we hier weg. Op naar Periyar Natural Park.

Welle weg

En we zijn vertrokken. Zondagnacht had ik mijn eerste van vele busritten richting Madhurai. Gelukkig dat ik India nu een beetje gewoon ben! Begin maar eens te zoeken in een busstation waar per uur honderden bussen vertrekken. Mijn bus moest om 22u vertrekken en om 23u is ze aangekomen! Maar we weten nu dat dit kan gebeuren en verschieten daar eigenlijk niet meer van.
Eigenlijk ziet elke Indische stad er een beetje hetzelfde uit. Vuil, warm en er is altijd wel ergens een tempel te vinden. Momenteel ben ik in Kanyakumari, het meest zuidelijke punt van India. Meer dan dat is er hier dan ook niet te zien. Morgen vertrek ik naar Varkala waar ik mijn eerste dagen zon, zee en strand ga beleven. En genieten zal ik!!!
Ik ben blij op reis te zijn al had ik bij het afscheid op de Farm wel een kleine knoop in mijn maag. Maar ik ga nog terug dus geen getreur.
Nu moet ik gaan, de zonsondergang roept!