Kerstmis

Wat een schone kerst hier op de Farm! Het hangt hier vol, maar dan ook vol met lichtjes! Op maandag hebben al de kindjes samen de kerstboom versierd. Dolle pret natuurlijk. Wij hebben onze kalkoen gegeten en de kinderen hun stocking nog vol met leuks en lekkers gestoken. Maar de grote verrassing was natuurlijk de kerstman!!! Jack had het kostuum in zijn handen gekregen en hij heeft een voortreffelijke prestatie geleverd! Je had die kinderen moeten zien kijken! Sommigen hadden nog nooit kerst gevierd dus hun ogen vielen er bijna uit!

En ook wij werden verwend. De meisjes hebben allemaal een Sari gekregen en de jongens een schoon nieuw hemd. Al de werknemers hebben wel iets gekregen. Ik heb nog nooit zo veel pakskes bij elkaar gezien!

Ze blijven me verbazen!

Do 20/12
Het regent hier al 2 dagen wat uiterst abnormaal is gezien het regenseizoen al lang voorbij is en het hier de droogste plek is in heel Zuid - India! De Farm kan het niet aan en we ploeteren gezellig door de modder.

Vandaag zijn ze onze badkamer komen kuisen met acid (zuur)!?!? “Acid clean Missy!”. “Euh, doe maar.” Nog geen paar minuten later word ik bevangen door een rookwolk en maak ik al hoestend dat ik daar weg ben! Die mannen staan daar gewoon in met een zakdoek voor hun mond. Kan niet gezond zijn!! Ik moet zeggen, proper is het nu wel! ’t Zal een kwestie zijn van de beestjes buiten te houden, denk ik.

Het is de laatste dag voor de kerstvakantie en ook op school was het grote kuis. En als de kinderen zeggen grote kuis, dan menen ze het ook. Op hun knieën zitten ze de vloer te kuisen! Alle kasten aan de kant, papieren opruimen, bord schoonmaken, vuilbakken leegmaken, … alles. Ik heb nog nooit kinderen met zo veel plezier weten kuisen! En dan gaat de bel en mogen ze naar huis, maar voor ze vertrekken komen ze iedereen een prettige vakantie wensen en alvast een zalig kerstfeest. Kunt ge het u voorstellen?? Kunt ge het u voorstellen in K.A.Hoboken!? Daar lopen ze u gewoon omver als de vakantie begint! Prettige Kerst? ’t Zal hen een worst wezen!

Een tijdje geleden heb ik in Bangalore een paar puzzelboeken gekocht met woordzoekers. Een goed idee dacht ik voor de laatste 10 minuten van een les of als huiswerk of zo. De kinderen zijn er zot van! Elke dag hoor ik: “Puzzels Missy, puzzels!” Tijdens de grote kuis had ik mijn puzzelboek in de leraarskamer laten liggen terwijl ik mijn fototoestel was gaan halen. Wanneer ik terugkwam zaten al de leerkrachten met hun neus boven een woordzoeker! “We also took one Missy. Is that ok?” Natuurlijk! Maar echt grappig om te zien! Daarna kwamen ze vragen of ze er een paar mee naar huis mochten nemen!

En met mij nog steeds alles in orde! Sommigen onder ons worden geteisterd door luizen of diarree, maar ik blijf nog van alles gespaard. Alles is al een pak minder nieuw voor mij, maar dat heeft zeker ook zijn charmes. Je woont hier echt nu. Als je naar Penukonda gaat kom je al eens iemand bekend tegen. De vader van een leerling die goedendag komt zeggen, een paar schoolmeisjes met wie je al eens op de bus hebt gezeten of een leerkracht. Ze beginnen mij hier te kennen. De mensen hier in Zuid –India zijn ongelooflijk vriendelijk en hiermee neemt mijn schrik om er alleen op uit te trekken in maart alleen maar af!

De addertjes

Do14/12

Nu ik hier goed en wel 2 maanden meedraai komen de addertjes van onder het gras! De nadelen van ontwikkelingswerk en de mentaliteit van de Indiërs beginnen steeds duidelijker te worden. Een aantal voorbeelden.

We zijn hier momenteel met 4 vrijwilligers om een beetje orde op zaken te stellen en wat nieuwe ideeën aan te brengen in de school. In april eindigt het schooljaar en 7 van de 10 leerkrachten hebben al laten weten dat ze volgend jaar niet terug komen. Ze hebben werk gevonden in de stad waar ze meer geld kunnen verdienen. Redelijk zinloos dus om ze allerlei nieuwe dingen te leren voor de SEDS-school als ze volgend jaar allemaal weg zijn. Het ironische aan de zaak is dat ze al hun kennis hier hebben opgedaan. Didactiek, computerskills, Engels,… allemaal aangeleerd door de vrijwilligers over de jaren heen en dat geeft hen nu de mogelijkheid om ergens anders te gaan werken.

Nog eentje. In het productiecenter leren een 20-tal meisjes naaien, borduren, ontwerpen,… Ze maken alles van kleren tot onderleggers tot zitzakken. Heel mooi en allemaal tot op de laatste naad handgemaakt. Maar eens al die dingen af zijn, doen ze er niets meer mee. Er is niemand verantwoordelijk voor de verkoop en die dingen gooien zich niet vanzelf op de markt. Met als gevolg dat er hier een arsenaal aan materiaal ligt maar niemand doet er iets mee.

Nog eentje om het af te leren. SEDS deelt planten uit aan de lokale boeren om hen voort te helpen in hun productie. Er wordt op voorrand met de verantwoordelijke van het dorp afgesproken dat ze alles moeten klaarmaken voor dat ze de planten krijgen. Het land moet bewerkt worden en de putten moeten gegraven zijn. Pas dan mag de verantwoordelijke tekenen voor de nieuwe planten. Er wordt getekend en na enkele weken gaat SEDS eens kijken hoe het is verlopen. De planten liggen gewoon weg te rotten in een uithoekje van het dorp.

Geen wonder dat Manil, die hier al 25 jaar mee bezig is, van tijd tot tijd haar geduld verliest!

One night in Bangalore part II

Za 08/12

Zoals beloofd het verslag van ons nachtje stappen in Bangalore. “Le Rock” was zoals verwacht. Heel lekker westers eten, lekkere cocktails en natuurlijk veel te luide rockmuziek (Jezus, ik ben echt oud aan het worden). Daarna naar club “Fuga”. Een echte discotheek in India, stel je voor! Veel te duur natuurlijk, zelfs naar westerse gewoonten. De muziek varieerde van pop naar house/techno met geweldige teksten als: “I want to fly so high in the sky” en “there is a land over the rainbow” blablabla!! Goed gelachen met andere woorden! Om de openingszinnen van de Indische mannen niet te vergeten: “I lost my phonenumber. Can I have yours?” Halooooooo!!! Maar we hebben ons heel goed geamuseerd!

Maandag heb ik geprobeerd Brusselse wafels te bakken. Mijn recept bleek niet echt te kloppen ofwel zijn de Indische ingrediënten gewoonweg niet dezelfde! De eerste commentaar was dat ze smaakten naar vis!?!?

Ik heb een paar fantastische cadeautjes gekregen. Een Indische koffiefilter, een nieuwe manier van koffie zetten, ik had het nog nooit gezien. Het eerste seizoen van Grey’s Anatomy, de fans weten waar ik het over heb! “Pride and prejudice”, het boek.

Nog een klein wist-je-dat-je om met af te sluiten: Wist je dat Lin in het Hindi penis betekent!?!? Dankuwel mama en papa!

One night in Bangalore

Back in Bangalore. Tijd om nog wat te shoppen met al dat sponsorgeld! Wij keren altijd terug met een rugzak vol boeken, knutselmateriaal en natuurlijk allerlei lekkers! Maar deze keer staat er nog meer op het programma. Vanavond gaan we alvast een pre-verjaardagsfeestje houden! 'k Ben heel benieuwd naar het Indisch nachtleven! Het zal in elk geval kort en krachtig moeten zijn, want alles sluit hier om half 12. Verder verslag volgt!!!!
Maandag beginnen de examens op de Farm. Dat wil zeggen dat wij een rustige tijd tegemoet gaan. Ondertussen is er nog een nieuwe vrijwilligster gearriveerd en in januari komen er nog 2 bij! Het gaat druk worden. Maar met al dat vreemd volk op de school heb ik voorgesteld aan Manil of ik ook niet wat office werk kan verichten. Ik heb namelijk het gevoel dat ik in die 6 maanden meer wil zien en doen dan alleen maar de school. Er lopen hier nog zoveel andere projecten rond gezondheid en landbouw waar ik mijn neus wel eens wil insteken! Manil vond dat gelukkig een heel goed idee. Dus vanaf januari geef ik enkel nog Engels aan klas 7 & 10 omdat die in maart dat public exam hebben. In de namiddag ga ik in the office werken. Wat ik daar concreet ga doen staat nog niet helemaal vast. Misschien iets met de schooladministratie of iets rond het gezondheidsbeleid? Zoals alles in India:"We zien wel!"

Jyoti's navigation skills

Can it get any better?

Nog een fotoke van de Penukonda Hills.

Dit is de zwemtank helemaal aan de top!