Penukonda Hills

Zo 25/11
Normaal gezien is zondag onze lui-lekkerdag, maar deze week was dat verre van! Vandaag zijn Marius, Jack, Jyoti en ik de Penukonda Hills gaan beklimmen! 2 uren de berg op. De benen konden goed mee, de ademhaling iets minder. Was te verwachten na 2 maanden zonder al te veel beweging! Buiten wandelen naar de school en terug en een uurtje gamesroom zit er weinig beweging in. Maar kom, een zalige wandeling in een zalig temperatuurtje en een prachtige omgeving! Om dan na 2 uur fysieke inspanning aan te komen aan een oase van pracht en praal!!! Een watertank omringt door eeuwenoude tempels. Wat een idyllische plek om even uit te rusten, te lunchen en natuurlijk een plonske te pakken met Finley Quaye (een goed muziekske) op de achtergrond!!! De schoonste zondag tot dusver!

Maar dan de terugweg. Op een gegeven moment waren we het pad kwijt. Jyoti ging de weg wijzen. (Wat toen nog een goed plan leek, weten we nu wel beter!) Toen de afgrond toch iets te dichtbij kwam, besloten we om de rotsen naar boven te klimmen. Terwijl ik nog beneden sta mijn best te doen om met mijn korte benen die gigantische rots op te klimmen, staat iedereen al boven mij een beetje uit te lachen.

Gelukkig kon ik dit de volgende dag wegspoelen met een verse Mojito! Manil (de vrouw des huizes) was zaterdag verjaard. Ze trakteerde met de ingrediënten en ik mocht mijn Boogaloo-kunsten nog eens boven halen. Amai, goe zenne!!! Ik heb het nog! :-)

De winter is in't land... Goei grap!

Woensdag 21/11

Geloof het of niet, ook hier is de winter begonnen. Maar wat wil dat nu juist zeggen.

We staan op en het is een beetje frisjes. Een T-shirt met lange mouwen is draaglijk. Tegen half tien begint de temperatuur te stijgen en we komen al snel aan zo’n 28 graden. Tegen 18u gaat de zon onder en terug is het een beetje kil. De temperatuur daalt tot zo’n 15 graden. ’s Avonds doe ik mijn jeans aan, een trui en mijn schoenen. Tegen dat de nacht valt is de temperatuur perfect om comfortabel in te slapen.

De kinderen daarentegen denken er heel anders over! Zij bevriezen zowel overdag als ’s avonds van de kou. Momenteel dragen ze hier mutsen, sjaals en dikke wollen truien. Echt hilarisch! Deze week waren we nog kringspelen aan het doen in de volle zon. Ikke zweten en die kinderen hadden zelf hun fleece nog aan! Iedereen is dan ook ziek. Snotvallingen, hoestjes en koorts lijken momenteel voor niet! Ik blijf er voorlopig van gespaard.

Gisteren ben ik nog eens meegereden met de jeep die de schoolkinderen terug naar huis brengt. Zo kom je nog eens op plaatsen waar je als toerist nooit zou komen. Midden in de landbouwersdorpen van Zuid - India. De jeep rijdt van dorp tot dorp om de kinderen te gaan afzetten. Ongelooflijk om te zien waar zij wonen! In the middle of nowhere in een piepklein huis met enkel het levensnoodzakelijke aanwezig. Toch zijn ze allemaal super fier : “Come missy and see my house!”

In de dorpen zelf was ik natuurlijk de grootste attractie. Iedereen moet eens komen kijken en vooral eens aan mijn armen voelen want die zien toch oh zo wit! (al vind ik zelf dat het bruine kleurtje er al goed doorkomt, zij vinden van ni!)

De natuur onderweg is wel prachtig. Rijstvelden as far as the eye can see. Ik geniet van de trip al vlieg ik regelmatig tegen het plafond door de grote putten in de wegen! Onderweg vertragen we even om wat groundnuts (onze apennootjes) te pikken van een boer zijn kar! Zo doen ze dat hier allemaal en de boeren lijken dat wel ok te vinden! Lekker!

Zoals ik al zei: “Ik geniet!”

Als God in Frankrijk

Zondag 11/11
Het verlengd weekend is toch Bangalore geworden en niet Mysore. Jyoti en ik hadden geen zin om uren op de bus te zitten. We hebben het er in Bangalore echt van gepakt! Eerst en vooral een chique hotel waar ze zo ’s morgens de Engelse krant onder de deur komen steken. Ni mis. Dan vertrokken we naar het dichtstbijzijnde koffiehuis: Coffee Day, Barista, Coffee World,… Eindelijk lekkere koffie!! Zalig. Eens verzadigd verder gaan winkelen: bruin brood met Brie, Camembert en Boursin, koffiekoeken, sapjes, … Man, na 6 weken curry SMAAKT dat!!!! Dat kunt ge u niet voorstellen! Tot daar onze culinaire voormiddag.

In de namiddag zijn we Gangarams ingedoken. Een gigantisch grote boekenwinkel. Eindelijk heb ik eens “deftig” aan het sponsorgeld kunnen zitten: Engelse grammatica boeken, computerboeken, verfdozen,… Voor de zachte prijs van 53 Euro. Daarna nog wat rondgewandeld en natuurlijk terug gaan eten. Deze keer macaroni met groenten, tomatensaus en kaas… Jieha!!

Dag 2 was als het ware nog decadenter. Hetzelfde scenario voor de voormiddag: koffie, ontbijt en een beetje rondwandelen, maar dan de namiddag. Wij met z’n tweetjes naar een ayurvedisch centrum, massageke laten doen! 45 minuten full body massage door 2 personen tegelijkertijd! Daarna 15 minuten in een stoombad dat je dan echt wel nodig hebt om de massageolie te verwijderen. ’s Avonds Miami Vice gekeken op onze satelliettelevisie.

Man, genoten dat wij hebben!!

Maar aan alle schoon liedjes komen een eind. Eens terug op de Farm lag er veel werk te wachten. Woensdag is het Children’s Day die nog georganiseerd moet worden. Volgende week zijn het Unit Tests die ik ook nog allemaal moet opstellen. Maar kom, dat is met plezier gedaan!!!

Shabir, eentje van de schattigste!!!!

's Avonds aan het studeren, na gamesroom.

De schatjes

Tijdens gamesroom...

Schrijnend mooi

Het leven kabbelt hier verder. Het werk op de school is echt heel aangenaam. Ik begin de lln eindelijk een beetje te kennen en zij mij! De nodige misverstanden leiden tot de gezelligste momenten. Gisteren nog een les over de leestekens. Ik leg hen uit dat ze in die bepaalde zin aanhalingstekens moeten gebruiken. Ondertussen maak ik met mijn handen het gebaar van aanhalingstekens (wijs- en middelvinger even buigen). Blijkbaar een hilarisch moment, want die kinderen komen niet meer bij van het lachen. Boven mijn hoofd hangen 100 vraagtekens. Blijkt dat zij dit gebaar gebruiken als ze grote boodschap moeten doen en dat dat voor hen met aanhalingstekens niets te maken heeft. Ge moet het maar weten hé.
Al is die 6- dagen week wel lang, op zondag betrap ik mezelf erop dat ik me een beetje verveel. Dan ben ik met de hostelkinderen chappatti’s en chutney gaan maken en zo heb ik weer heel wat bijgeleerd!
Elke dag gaat een jeep de schoolkinderen ophalen en terug afzetten. Deze week ben ik eens meegereden om te zien waar en hoe zij wonen! Maithé en Rebecca waren er ook bij. Zij moesten een jongetje gaan interviewen dat eventueel in aanmerking zou komen voor het sponsorprogramma. Natuurlijk hadden we binnen de kortste keren heel het dorp rond ons. Als we dan na even zoeken dat jongetje gevonden hadden, wilde iedereen hem helpen bij zijn interview. Iedereen antwoordde, behalve hijzelf. Wanneer de foto moest getrokken worden, werd dat jongetje volledig overmeesterd: “Benen toe, armen naast u, lachen, …”. Oh, echt zielig om te zien! Om maar aan te tonen hoe belangrijk dat sponsorprogramma voor hem moet zijn en hoe heel het dorp zich daarvan bewust is!
Volgende week hebben we weer een paar dagen vrij. Een lang weekend deze keer maar er staat toch weer een tripje op het programma! Mysore zal het worden!