Welle weg

En we zijn vertrokken. Zondagnacht had ik mijn eerste van vele busritten richting Madhurai. Gelukkig dat ik India nu een beetje gewoon ben! Begin maar eens te zoeken in een busstation waar per uur honderden bussen vertrekken. Mijn bus moest om 22u vertrekken en om 23u is ze aangekomen! Maar we weten nu dat dit kan gebeuren en verschieten daar eigenlijk niet meer van.
Eigenlijk ziet elke Indische stad er een beetje hetzelfde uit. Vuil, warm en er is altijd wel ergens een tempel te vinden. Momenteel ben ik in Kanyakumari, het meest zuidelijke punt van India. Meer dan dat is er hier dan ook niet te zien. Morgen vertrek ik naar Varkala waar ik mijn eerste dagen zon, zee en strand ga beleven. En genieten zal ik!!!
Ik ben blij op reis te zijn al had ik bij het afscheid op de Farm wel een kleine knoop in mijn maag. Maar ik ga nog terug dus geen getreur.
Nu moet ik gaan, de zonsondergang roept!

Me and my squirrel

3 dagen lang heeft een eekhoorn mij vergezeld in mijn kamer. Ik had al eens iets zien weglopen, maar dacht toen dat het een muis was of zo dus verder niet veel aandacht aan gegeven. (nu doe ik alsof het niets is, maar op de moment zelf kwam er iets meer gruwel aan te pas) ’s Nachts werd ik wakker van een knagend geluid aan mijn raam. Uren heb ik liggen zoeken naar de oorzaak, maar telkens ik mijn licht aandeed, was er natuurlijk niets meer te zien. Nachten wakker gelegen op zoek naar de rat, de houtworm, de vogel of wat het ook mocht zijn. Tot een paar dagen geleden! Ik kwam mijn kamer binnen en wie zat er aan mijn raam te knagen? Inderdaad, onze squirrel! Het beest zocht zich een weg naar buiten, maar er hangt een gaas voor mijn raam om de beesten buiten te houden. (ook niet echt logisch!) Ergens een opluchting dat het maar een eekhoorn was en niet één of andere vuile rat! Maar hoe moest ik dat beest nu buiten krijgen? De deur laten openstaan is geen optie want dan is de squirrel misschien buiten, maar wie weet wat er dan nog allemaal naar binnen komt! (slangen zijn de Farm niet vreemd!!!!) Dus heeft het beestje een paar dagen in mijn kamer moeten doorbrengen. Zaterdag lag het in mijn bed te slapen als ik hetzelfde wilde gaan doen en zondag is het op mij gesprongen tijdens een aflevering van Grey’s Anatomy. Dus actie moest ondernomen worden. Het beestje proberen te vangen heeft voor heel wat hilarische momenten gezorgd! Julie en ik op onze knieën met een dekentje en 3 lachende kinderen aan mijn deur: “No missy, it’s there. No,no, there!! The other side missy!” Na veel gegibber is het ons toch gelukt.

WONDERLAAAAAAAAAA!!!!! Deel-2

Zaterdag was het dan eindelijk zo ver. De langverwachte trip kon beginnen! De kinderen waren al om 4u30 opgestaan om hun schoonste kleren aan te doen en om hun mentaal voor te bereiden op de dag. De begeleiders kwamen er een uurtje later ook bij.
Er was nog een klein stressmomentje toen de jeeps niet kwamen opdagen, maar anderhalf uur later waren ze er en konden we vertrekken. Toen ik ergens onderweg aan de kinderen vertelde waar we naartoe gingen, hadden ze geen flauw idee wat “Wonderla” eigenlijk is. Maar eens we voor de ingang stonden en het reuzenrad en de crazy wagon zagen, ontstond er een licht gevoel van euforie in de groep.
De eerste attractie was “The water splash”, een wagentje dat eerst naar boven gaat en dan met grote snelheid door het water terug naar beneden komt. Heel plezant natuurlijk dus iedereen wil nog eens en nog eens en nog eens en nog eens en ... Maar mannekes, er is hier nog veel meer te zien dus laten we verder gaan!
De tweede attractie was “The crazy cars”, bij ons beter gekend als de botsauto’s! De kinderen hadden geen flauw benul hoe je zo’n auto moet besturen dus ze gingen alle kanten uit, maar dat is dan uiteindelijk ook de bedoeling! En zo verder naar de piratenboot, de mixer, de drop zone,... De leerkrachten waren ook door het dolle heen!
Zoals traditie het wil, hebben ze in de namiddag allemaal een ijsje gekregen. Maïthé: “Eet dat maar snel op anders smelt dat.” Waarop de kinderen antwoorden: “Yes missy, but how!?” Ze wisten niet hoe ze daaraan moesten beginnen. Maïthé: “Ja, ge moet er natuurlijk wel eerst dat papierke afhalen hé!!”
De kinderen hebben er van genoten! En de leerkrachten ook! Ze hebben zeker honderd keer “Thank you, missy” gezegd! En bij deze zegt de missy nog eens thank you tegen jullie!

Drukke dagen...

De eerste uitstap naar Penakacharla Dam was een succes! Je had die kinderen moeten horen in de jeep: "Look missy, water. Look missy, a truck!, Look missy, a train!" En dat allemaal met een ongelooflijk blik van verbazing en geluk op die snoetekes. Man, dat is goud waard!
Nergens is een picknick zo gemakkelijk als in India. Een grote pot gekleurde rijst (gele rijst met apenoten en wat dalh), 20 papieren bordjes en een lepel. Eten gebeurt met de handjes en geen gezever met appart verpakte bokes en koekskes!
Morgen is het zo ver: WONDERLA!!!!!!!!!!!!! Het is een goed bewaard geheim gebleven! De kindjes zitten mij al een week uit te horen, maar ik heb niets verklapt. Moest je eens willen zien waar we naartoe gaan, kijk maar eens op www.wonderla.com. Stel u dan 20 Indische dorpkindjes voor die niet al te veel luxe kennen en nog nooit verder dan Penukonda zijn geweest!!!
Vrijdag gaan we nog op uitstap met de kleinste kindjes en zondag (de dag dat ik 's avonds op een bus richting Madhurai vertrek) organiseren we nog een Health Camp. Alle sponsor- en schoolkindjes worden gewogen, gemeten en onderzocht door een dokter. Als er dan medicatie nodig is, zal ik dat (met al dat fantastisch sponsorgeld) betalen.
Nog eventjes druk, maar al dat "werk" zal beloond worden met een zalige maand vakantie! Laat dat strand maar komen!

Nog eentje om bij weg te dromen...

Gokarna by night.

Republic Day

De vrouwelijke teachers tekenen de Indische vlag en versieren ze met bloemen.

Spelletjes voor de kindjes! Schattig he!

Jobaanbieding

Deze middag aan tafel heeft Manil mij een contract aangeboden!!! "Wilt gij niet terug voor mij komen werken??" Betaald deze keer! Wel naar Indische normen, maar daar komt ge hier wel mee rond! Volgend jaar zijn Marius en Maïthé hier ook nog dus dan zijn er toch zeker 2 mensen waar ik goed mee overeen kom! Tis iets om over na te denken!

Disciplinaire actie

Toen ik gisteren in de school aankwam, was Manil een preek aan het geven aan Ganga Rathna (een lln uit Class V). Blijkbaar had het meisje papier, potloden en een prit gestolen van de school! Haar eigen broer was dat in de school komen verkondigen. Stelen kan niet!! Dus er moest een gevolg aan gegeven worden. Manil dreigde ermee haar uit te leveren aan de politie. Dat kind huilen natuurlijk: "No, madam, please no!"
Op het einde van de dag moesten al de kinderen samen komen in de Dining Hall. Manil had 2 politiemannen laten komen. Ze waren die dag niet eens in dienst, maar hadden voor de gelegenheid toch hun uniform aangetrokken. Ze kwamen de kinderen een preek geven over diefstal en de gevolgen ervan. In India zijn er nu blijkbaar speciale gevangenissen voor kinderen die stelen!!!! En het is daar allesbehalve gezellig! Volgende week komen ze camera's instaleren dus als zoiets nog eens gebeurt, zal dat zware gevolgen hebben. Dan vlieg je recht naar die gevangenis zonder boe of ba!
Tis ook een manier natuurlijk!!