Even voorstellen...

Mijn naam is Lin Jaspers. Ik ben 26 jaar en woon al enkele jaren in het hartje van Antwerpen. Ik ben regent Nederlands en Engels aan het K.A.Hoboken. 2 jaar geleden trok ik met Joker voor 3 weken naar India. Een eerste kennismaking die mijn nieuwsgierigheid gewekt heeft. Ik zou terug gaan voor een langere tijd en de gedachte om daar les te gaan geven kreeg vorm. Wanneer en hoe was nog de vraag. Via de site http://www.vrijwilligerswerk.be/ kwam ik in contact met SEDS, een Indische ngo die op zoek is naar vrijwilligers voor hun English Medium School. Ik twijfelde geen moment om mijn CV door te sturen. 2 oktober vertrek ik voor 6 maanden naar Anandapuram om les te gaan geven in de Ananda Vidyalayam school. Wie meer wil weten over SEDS en de Ananda Vidyalayam school kan eens een kijkje gaan nemen op http://www.sedsngo.org/

De school

De school

vrijdag 30 november 2007

De winter is in't land... Goei grap!

Woensdag 21/11

Geloof het of niet, ook hier is de winter begonnen. Maar wat wil dat nu juist zeggen.

We staan op en het is een beetje frisjes. Een T-shirt met lange mouwen is draaglijk. Tegen half tien begint de temperatuur te stijgen en we komen al snel aan zo’n 28 graden. Tegen 18u gaat de zon onder en terug is het een beetje kil. De temperatuur daalt tot zo’n 15 graden. ’s Avonds doe ik mijn jeans aan, een trui en mijn schoenen. Tegen dat de nacht valt is de temperatuur perfect om comfortabel in te slapen.

De kinderen daarentegen denken er heel anders over! Zij bevriezen zowel overdag als ’s avonds van de kou. Momenteel dragen ze hier mutsen, sjaals en dikke wollen truien. Echt hilarisch! Deze week waren we nog kringspelen aan het doen in de volle zon. Ikke zweten en die kinderen hadden zelf hun fleece nog aan! Iedereen is dan ook ziek. Snotvallingen, hoestjes en koorts lijken momenteel voor niet! Ik blijf er voorlopig van gespaard.

Gisteren ben ik nog eens meegereden met de jeep die de schoolkinderen terug naar huis brengt. Zo kom je nog eens op plaatsen waar je als toerist nooit zou komen. Midden in de landbouwersdorpen van Zuid - India. De jeep rijdt van dorp tot dorp om de kinderen te gaan afzetten. Ongelooflijk om te zien waar zij wonen! In the middle of nowhere in een piepklein huis met enkel het levensnoodzakelijke aanwezig. Toch zijn ze allemaal super fier : “Come missy and see my house!”

In de dorpen zelf was ik natuurlijk de grootste attractie. Iedereen moet eens komen kijken en vooral eens aan mijn armen voelen want die zien toch oh zo wit! (al vind ik zelf dat het bruine kleurtje er al goed doorkomt, zij vinden van ni!)

De natuur onderweg is wel prachtig. Rijstvelden as far as the eye can see. Ik geniet van de trip al vlieg ik regelmatig tegen het plafond door de grote putten in de wegen! Onderweg vertragen we even om wat groundnuts (onze apennootjes) te pikken van een boer zijn kar! Zo doen ze dat hier allemaal en de boeren lijken dat wel ok te vinden! Lekker!

Zoals ik al zei: “Ik geniet!”

Geen opmerkingen:

Lucky Bastard!!!!

Lucky Bastard!!!!
En zijn tombolalotjes dan nog op krediet gekocht!!!!