De frustratie begint zich op te hopen. Nu de tijd begint te korten beseffen we dat er nog heel wat te doen is. Alleen valt er op de Indiërs niet echt te rekenen en niets komt hier van de grond.
De headmaster van de school komt nog maar 2 dagen in de week. Hij moet meer aanwezig zijn op zijn college om nog te kunnen slagen dit jaar. Nog minder toezicht in de school en het stond daar al op zo’n laag pietje. Leerkrachten liggen te slapen op hun lessenaar, uren worden gewoon niet gegeven, leerlingen lopen er wat rond en ga zo maar verder. Heel relaxt natuurlijk, maar waar zijn we mee bezig!?
De vrouw des huizen trekt haar van de school letterlijk niets aan. Ze laat het allemaal over aan ons, maar wij kunnen (lees mogen) natuurlijk geen beslissingen nemen. Leerkrachten die een uur te laat komen, verliezen normaal gezien een halve dag loon. Ik kan er wel opmerkingen over geven, maar als er geen sanctie volgt, blijven die gewoon verder doen natuurlijk! Hoe zou je zelf zijn?
De bedoeling is dat wij hier komen helpen en bepaalde dingen op gang zetten zodat als wij weg zijn de leerkrachten dit werk kunnen verder zetten. Als wij weg gaan, doen ze gewoon verder op hun eigen manier. Je leest hier verslagen van vorige vrijwilligers en het werk zij hier allemaal gedaan hebben. Om eerlijk te zijn, daar blijft zo goed als niets van over. Veel materiaal, maar de leerkrachten gebruiken het niet. En je kan het hen niet kwalijk nemen. Om de paar maanden komt er een andere vrijwilliger even zeggen hoe den boel moet draaien en dan is hij/zij weer weg.
Nog een voorbeeld: Gisteren samen met Maithé sciencemateriaal gaan leveren in 2 andere scholen. 300 Euro aan materiaal. Maar als je dan het sciencelokaal te zien krijgt, ligt al het materiaal onder een laag stof, dingen zijn kapot gevallen op de grond, alé het ziet er niet uit. Het nieuwe materiaal krijgt dan een schoon plaatske in een of andere kast en dan zijn we weer weg. Ik vraag me echt af wat er mee gebeurt!
En zo stapelen de verhalen zich hier op. Niet echt bevorderend voor het enthousiasme!
Even voorstellen...
Mijn naam is Lin Jaspers. Ik ben 26 jaar en woon al enkele jaren in het hartje van Antwerpen. Ik ben regent Nederlands en Engels aan het K.A.Hoboken.
2 jaar geleden trok ik met Joker voor 3 weken naar India. Een eerste kennismaking die mijn nieuwsgierigheid gewekt heeft. Ik zou terug gaan voor een langere tijd en de gedachte om daar les te gaan geven kreeg vorm. Wanneer en hoe was nog de vraag.
Via de site http://www.vrijwilligerswerk.be/ kwam ik in contact met SEDS, een Indische ngo die op zoek is naar vrijwilligers voor hun English Medium School. Ik twijfelde geen moment om mijn CV door te sturen.
2 oktober vertrek ik voor 6 maanden naar Anandapuram om les te gaan geven in de Ananda Vidyalayam school.
Wie meer wil weten over SEDS en de Ananda Vidyalayam school kan eens een kijkje gaan nemen op http://www.sedsngo.org/
De school
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Lucky Bastard!!!!
En zijn tombolalotjes dan nog op krediet gekocht!!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten